Sint-Pieters-Leeuw nieuwssite

SINT-PIETERS-LEEUW: – Het gemeentebestuur van Sint-Pieters-Leeuw organiseerde in samenwerking met de raad voor Lokale Economie woensdagavond een voordracht omtrent “Wat zou een congres- en cultuurcentrum in Ruisbroek kunnen betekenen voor de socio-economische context van onze gemeente en onze ondernemers?”

Wat is de stand van zaken?
Schepen van Cultuur Jan Desmeth : “De vorige Vlaamse Regering had de nood aan een bijkomende infrastructuur in de Zuidwestrand van Brussel ingeschreven in haar regeerakkoord en haar beleidsnota’s. Zij heeft altijd gezegd dat ze op een initiatief van één van de gemeenten in deze streek wachtte, zodat het vanuit het vanuit lokale besturen werd gedragen. Samen met Lennik hebben wij dat initiatief genomen en het oriënterend onderzoek begeleid. De combinatie van Congres- en Cultuurcentrum kwam uit dit vooronderzoek.
Deze nieuwe Vlaamse Regering heeft de verdere uitdieping van dit onderzoek in haar akkoord en beleidsnota opgenomen. Het initiatief ligt nu bij de Vlaamse Regering en niet meer bij het gemeentebestuur. We worden hierbij wel actief betrokken en zijn daar dankbaar voor. In de komende maanden zou de Vlaamse Regering het initiatief nemen om de volgende stap te zetten. Pas na deze stap zal duidelijk worden wat er exact mogelijk en wenselijk is. Als gemeentebestuur staan wij alvast achter de visie dat een dergelijke infrastructuur een belangrijke hefboom kan zijn naar een heropwaardering van dat hele gebied en een voordeel zal meebrengen voor haar inwoners. Het idee dat deze locatie voor de bredere regio ook een prima keuze is vanuit onder meer mobiliteit en ruimtelijke ordening wint daarbij aan veld.”

 
De aanwezige de handelaars en de voorzitters van de verschillende adviesraden kregen van cultuurexpert Hugo De Greef een korte schets van de resultaten van het gevoerde oriënterend onderzoek. (zie ook ons artikel van 02/04/2014 )

Gastspreker, professor Bruno Verbergt vertelde over de economische effecten van culturele activiteiten voor de lokale economie aan de hand van praktijkvoorbeelden uit Antwerpen. Bruno Verbergt heeft een jarenlange ervaring in Antwerpen, waar hij samen met wijlen schepen Eric Antonissen, verschillende projecten realiseerde. Hij vult deze ervaring aan met een academische kennis en internationale informatie.

Opwaardering Ruisbroek met nieuwe woonwijk, school, GEN-station en nieuwe sluis op kanaal

Burgemeester, Luc Deconinck: ‘ Er staat enorm veel te gebeuren in Ruisbroek. Langs het kanaal ligt een ondernemingszone 80 tot 120 hectare naar gelang de berekening die je maakt of je het CVSO bedrijf er bij telt of niet. Daarover is een ganse studie bezig die afgerond is en besluit tot de aanleg van een nieuwe brug ter hoogte van 3fonteinen.
Er is een andere streefbeeldstudie bezig rond de ontwikkeling van het Kanaal. Die zal naar het einde van het jaar toe klaar zijn. Wat we daar nu al van weten, en dat is waarschijnlijk ook een primeur, dat is dat de sluis van Ruisbroek zoals die vandaag bestaat er binnen X aantal jaren, en die mensen denken op heel lange termijn, niet meer zal zijn.
Dat daar een nieuwe sluis komt die zeker twee keer zo groot zal zijn zowel in breedte als in lengte. Dus de sluis die er nu is verdwijnt. Je krijgt dus daar rond de huidige sluis een hele plek die binnen tien, vijftien jaar er totaal anders gaat uitzien dan vandaag.
Er is daar niet alleen een fietssnelweg er komt ook een GEN-station in Ruisbroek. Dat is een ontwikkeling die zich voordoet, die op ons af komt.
Er is daar naast aan de andere zijde van het kanaal een hele nieuwe ontwikkeling. Waar een groot park gaat komen van anderhalve hectare, waar een school komt, waar ook nieuwe woningen komen die gaan uitkijken op het kanaal, op het station en die daar ook een nieuw gegeven gaan zijn dat de buurt voor een stuk al gaat opwaarderen. (zie artikel 06/02/2015 )’
 
Burgemeester, Luc Deconinck: Maar anderzijds zijn er een aantal vertrek punten. Als je vandaag Ruisbroek ziet en kent dan zie je veel potentie maar ziet ge anderzijds, denk ik, dat die vandaag helemaal nog niet aangesloten wordt en dat daar toch wel een stuk een ziel, een dynamiek ontbreekt. En de evolutie die ik u zopas geschetst heb zou het gevaar kunnen hebben dat Ruisbroek een slaapgemeente met een aantal chique appartementen wordt zonder leven en anderzijds wanneer er niets gedaan wordt aan stedenbouwkundige en ruimtelijke kwaliteit van Ruisbroek zelf een soort Molenbeek dreigt te worden.
Vandaar dat wij gedacht hebben dat het nodig is dat wij iets doen in Ruisbroek dat Ruisbroek terug op de kaart zet en terug een leven geeft. Wordt dat een heel groot cultuur en congres project of iets klein dat is nu precies wat we moeten onderzoeken en waar we ook zelf nog heel veel vragen bij hebben. Waar we ook nog veel antwoorden zoeken. Maar één ding is volgens mij zeker dat is dat als we niets doen en als we niets doen dat voldoende ingrijpend is om Ruisbroek een toekomst te geven wel dan zal de toekomst het nihil zijn hé. Ik denk dat de evolutie van de laatste jaren daar voldoende duidelijk is en dat als we het op zijn beloop laten dat we daar dan met ons hoofd tegen de muur gaan lopen. Want uiteindelijk zullen die 25.000 inwoners van Ruisbroek veel meer gaan bepalen wat er met onze gemeente gebeurt dan de inwoners van Vlezenbeek, Rink, Oudenaken,.. want de kwantiteit bij de stembus is natuurlijk het gene dat bepalend is. We moeten er dus voor zorgen dat die regio, die 25.000 inwoners, dat die ook op de kaart staan en voor Ruisbroek in het bijzonder dat daar de verloedering een halt kan worden toegeroepen. Wat het goede project is dat weet ik ook niet. Wat we zeker niet willen is een soort Sportpaleis waar de mensen naar toe komen en terug weg zijn. Wat we ook niet willen is een Uplace. Wat we dus wel willen is dat we de buurt een geloof in zich zelf geven en dat de buurt terug een toekomst heeft. Een plek waar men wil zijn. Ik denk dat de projecten die we tot nu toe al aan het opzetten zijn o.a. de Kanaaltuin helemaal in die richting gaan. En het zou mooi zijn mocht er aan het station iets komen dat klein of grootschalig is, maar dat toch voldoende is in schaal om impact te hebben.
En ik geloof dat we dat moeten onderzoeken dat we dat moeten aanpakken. Want er is de economische kant maar er is ook het geloof. We moeten geloven dat we daar iets kunnen aan doen en ik ben ervan overtuigd dat we daar ook iets gaan bereiken. Ik denk dat we nu reeds zo ver zijn dat niemand zich nog kan inbeelden dat we niks doen. En dat is al een enorme vooruitgang! Want we komen van een mentaliteit, ik durf het zeggen, waar men zei “Ruisbroek is verloren”. Maar we zijn nu al heel veel verder. Iedereen ziet in dat niks doen de slechtste optie is.’