3Wplus verzorgt kinderopvang in Leeuwse scholen vanaf september 2019

3wplus-logoSINT-PIETERS-LEEUW: – Vanaf 1 september 2019 verzorgt 3Wplus Kinderopvang de opvang in de gemeentelijke basisscholen van Sint-Pieters-Leeuw, in samenwerking met de gemeente Sint-Pieters-Leeuw.

3WPlus Kinderopvang biedt verschillende soorten opvang:
Binnenschoolse opvang in de gemeentelijke basisscholen (voorschools, ‘s middags en naschools)
‘t Populiertje, Jan Vanderstraetenstraat 91, 1600 Sint-Pieters-Leeuw
De Wegwijzer, Schoolstraat 14, 1601 Ruisbroek
Den Top, Garebaan 5, 1600 Sint-Pieters-Leeuw
Puur Natuur, Gaasbeekstraat 2, 1600 Oudenaken
De locatie voor de vakantieopvang wordt later bepaald.
2019-07-19-opvang-update
Meer info via https://3wplus.be/kinderopvang/binnenschoolse-en-vakantieopvang-sint-pieters-leeuw/ – mail: opvang.spl@3wplus.be

Pajotse molenbox – 8 wandel- en fietsroutes

2019-07-15-Pajotse-Molenbox_8 wandel- en fietsroutesPAJOTTENLAND: – Water- en windenergie waren ooit ontzettend hip! De Pajotse molenbox van Erfgoedcel Pajottenland & Zennevallei neemt je met 8 wandel- en fietsroutes mee op sleeptouw langs water- en windmolens uit de regio.

Wist je dat er in het Pajottenland vroeger minstens 92 actieve molens waren? En dat dit er vandaag nog slechts drie zijn. Bijna elk dorp heeft een Molenstraat of een Molendreef en als je goed kijkt zie je nog restanten van ons molenverleden in het landschap.
Trek je stapschoenen aan of haal je fiets van stal en ga op ontdekking! In de Pajotse molenbox zitten 8 wandel- en fietskaarten met routes langs de (verdwenen) molens in de streek.

Je kan de molenbox online kopen of aankopen in één van de verdeelpunten in de regio.

75 jaar bevrijding – Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog

75-jaar-bevrijding_Sint-Pieters-Leeuw_WOIISINT-PIETERS-LEEUW: – 75 Jaar geleden werd België bevrijd en eindigde in Sint-Pieters-Leeuw de Tweede Wereldoorlog op 3 september 1944.
Om dit te herdenken brengt de onafhankelijke nieuwssite www.sint-pieters-leeuw.eu tijdens de zomervakantie een reeks over Sint-Pieters-Leeuw tijdens WOII.
Vandaag deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog.
.

Enkele feiten en gebeurtenissen in Vlezenbeek. Kent u de Duitse bunker in Groenenberg?

2019-07-17-telegram-alarm-vlezenbeekTelegram van de gouverneur van Brabant, baron Houtart, aan de burgemeester van Vlezenbeek, 13/1/1940. (Op deze dag werd het leger in België in staat van paraatheid gebracht)

Bericht: Voert onderigtingen rondschrijven tien november 1939 uit (stop) dienstvolgens neemt onmiddellijk maatregelen om alarmsignalen te ontvangen van naburige verbonden gemeenten (stop) richt onmiddellijk dag en nacht en tot nader bevel permanentie in voor ontvangst en verspreiding alarm (stop) meldt ontvangst bij schrijven (stop) ieder ontvangen alarm zal werkelijk alarm zijn.

Vlak voor de oorlog werden verschillende troepen gehuisvest in Vlezenbeek.

15de Compagnie Transmissietroepen
De 15 Cie TTr werd in september 1939 te Bouge gemobiliseerd en verplaatste zich op 26 september naar Vilvoorde. Na een korte opleidingsperiode werd de compagnie op 5 oktober naar Gent gestuurd. De volgende standplaatsen van de eenheid waren Duffel (vanaf 13 november), Vlezenbeek (16 november) en Kessel (28 november).
7de Infanteriedivisie
De 7Div werd ten zuiden van Brussel opgesteld worden als algemene reserve van het leger. Op 10 april 1940 installeert de 7Div zich op de lijn Halle-Ninove en de staf vindt onderdak in het Kasteel Richir (huidige Inkendaal) te Vlezenbeek.
(nvdr. In 1910-1911 werd Inkendaal aangekocht door Albert Richir, notaris te Brussel, die het complex industrieel wilde uitbaten; grote stallen en een bijhorende melkerij “Het Witte Kruis” werden opgericht; het betreft het huidige L-vormige gebouwencomplex ten zuidwesten van het kasteel, kadastraal ingetekend in 1930; het bestaande koetshuis en de stallen werden hierbij geïntegreerd, zie gedeelte met ten dele gedichte rondboogarcade.)
5de Infanteriedivisie
De 5Div neemt de stellingen van de 7Div over te Halle – Ninove waar ze ingezet worden als algemene reserve van het leger.
De 5Div staat nu onder bevel van het VILK en zijn hoofdkwartier staat opgesteld nabij het kasteel Richir te Vlezenbeek. Het 3de Peloton van het Esc Cy 5Div staat in voor de nabije beveiliging van het HK
Het gros van de 5de Infanteriedivisie bevindt zich op de vooravond van 10 mei 1940 als reserve van het leger ten zuidwesten van Brussel. Om 01u30 belt de staf van het VIde Legerkorps naar Vlezenbeek om de divisie in staat van alarm te brengen. Kort na ontvangst van het alarm, wordt een groepering gevormd bestaande uit IV/2J, het Wielrijderseskadron van de 5Div en III/11A voor de beveiliging van het achtergebied van de 5Div. Deze groepering onder bevel van Luitenant-kolonel Capel, commandant van IV/2J, staat klaar om tussenbeide te komen in geval van een vijandelijke luchtlandingsoperatie in de streek van Wolvertem en Merchtem.
Wielrijderseskadron der 5ID
3Pl/Esc Cy 5Div
Het 3de peloton is verantwoordelijk voor de bewaking van het hoofdkwartier van de 5Div dat staat opgesteld nabij het kasteel Richir.
Om 02u00, kort na ontvangst van het alarm, wordt een groepering gevormd bestaande uit IV/2J, het Esc Cy 5Div en III/11A voor de beveiliging van het achtergebied van de 5Div. Deze groepering onder bevel van Luitenant-kolonel Capel, commandant van IV/2J, staat klaar om tussenbeide te komen in geval van een vijandelijke luchtlandingsoperatie in de streek van Wolvertem en Merchtem.
11de Regiment Artillerie
De 5de Infanteriedivisie (5Div) bevindt zich op de vooravond van 10 mei ten zuidwesten van Brussel en heeft zijn hoofdkwartier te Vlezenbeek. De commandopost van het 11A staat hier ook opgesteld. De groepen zijn gekantonneerd als volgt:
Iste Groep nabij Gaasbeek
IIde Groep nabij Sint-Katharina-Lembeek
IIIde Groep nabij Sint-Martens-Lennik
IVde Groep nabij Sint-Kwintens-Lennik

2019-07-17-leveringen-luchtbeschermingDocument over de Opgave der leveringen van materiaal en uitgaven gedaan voor den dienst der passieve luchtbescherming op 20 november 1940.
Zo werd bij de gebroeders De Greef in Halle een sirene gekocht die in verbinding stond met de melkerij De Vrede.
Bij Devits in Brussel werden 2 pompemmers gekocht en nog in Brussel bij Pharmacie Centrale een hulpdoos met medicijnen.
en De Boecks uit Sint-Pieters-Leeuw werd vergoed voor het “onderricht der burgerlijke wacht”.

2019-07-17-bericht-aan-de-burgers-VlezenbeekBericht aan de burgers van de gemeente Vlezenbeek in verband met de maatregelen die men moet nemen tegen luchtaanvallen, 20 februari 1941.
1) Krachtens een vordering der Duitsche Overheden moeten de zolders van openbare en private gebouwen ontruimd worden van alle gemakkelijke ontvlambare stoffen zoals: papieren, linnen, hout,…
2) Het is de inwoners aanbevolen enige emmers gevuld met zand of water bestendig gereed en in hun bereik op te stellen ten einde onmiddellijk alle begin van brand doelmatig te kunnen bestrijden.
3) De inwoners van gebouwen die van kelders voorzien zijn moeten deze derwijze inrichten en ondersteunen dat zij als schuilplaats tegen bombardementen kunnen dienen. Zij moeten hierin ook kunnen beschikken over: hamer, beitel, schup of dergelijke gereedschappen om bij gebeurlijke instorting van het gebouw hun bevrijding te kunnen bewerken.
Indien de gebouwen niet van aangepaste kelders zijn voorzien is het aanbevolen een schuilplaats-loopgracht te graven in de n hof op voldoende afstand van gebouwen om bij instorting er niet van bedreigd te worden.
4) Een publieke schuilplaats is opgericht in het centrum der gemeente, in de kelders der meisjesschool.

2019-07-17-verslag-veldwachter-VlezenbeekVerslag van de veldwachter in verband met de te nemen maatregelen tegen luchtaanvallen in Vlezenbeek, 22 februari 1941
Verslag van de publieke schuilplaats, ontruimingen der zolders, en de nodige blusschingsvoorwerpen.

Ik ben ter plaatse geweest, heb bestatigd dat onder de parochiezaal een kelder is van 5 x 7,5m sterk, opgemaakt en beschermd door twee stevige betonnen welfsels, en voorzien van eene venster langswaar de ingezetenen desnoods zouden kunnen ontsnappen. Ik heb nog bestatigd dat een lange breede gang in drie klassen ingelijks beschermend zijn door een sterken betonnen vloer.
Ik heb aan het schoolhoofd Vanderschueren Maurice het bevel overhandigd om de zolders van het schoolhuis en van de klassen te ontruimen en kuipen met water, zakjes zand, …. Breekijzer (?) en hamer aan te brengen.
Heb bestatigd dat boven de klassen de kiestoestellen zijn geborgen en moeilijk ergens anders kunnen bewaard worden. Ik heb ook mijnheer Pastoor verwittigd van den zolder te ontruimen.

Duitse bunker Groenenberg voor de Marinepeilabteilung Flandern


Tijdens de oorlog werd het kasteel door het Duitse leger ingericht als hoofdkwartier, een deel van de toegangswegen werd verhard en ten noordwesten van het kasteel werd een ruime, betonnen schuilkelder gebouwd, nu nog duidelijk zichtbaar in het reliëf van het huidige gazon op die plaats. Na de oorlog bleef het kasteel zwaar beschadigd achter en in de daaropvolgende periode werd het volledig leeggeplunderd: schouwen, trappen en lambriseringen zijn integraal verdwenen.

De bunker werd gebouwd in 1940 het begin van de Tweede Wereldoorlog maar bleef ongebruikt tot mei 1944. Toen raakte de spionagebunker in Zeebrugge zwaar beschadigd bij een geallieerd bombardement waardoor de Duitsers zich moesten terugtrekken in hun reservebunker. De bunker bestaat uit een tiental ruimten en is eigenlijk vrij groot. Er verbleven zeven officieren, twee beambten en 71 onderofficieren.
Deze bunker werd door de Duitse Kriegsmarine gebruikt om de oorlogsscheepvaart op de Noordzee te bespioneren en de codetaal die schepen gebruikten te decoderen. Vanuit deze spionagebunker werden alle gegevens rechtstreeks doorgestuurd naar Berlijn.

De bunker bestaat uit een tiental ruimten en is eigenlijk vrij groot.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Hendrik Vandewinkel, Agentschap Natuur en Bos: “Deze bunker stond vol zendapparatuur – van Amerikaanse makelij nota bene – en in het bos waren een viertal zendmasten opgetrokken. Ze waren tien meter hoog, en één ervan kon verplaatst worden. De eenheid moest onder de radar blijven en de bomen op het domein leverden de perfecte bescherming“.

Toch zat de schrik er bij de militairen goed in. In plaats van het luxueuze kasteel te betrekken, logeerden de officieren in de nabije boerderij. De overige leden van de eenheid kampeerden in wat vandaag Revalidatieziekenhuis Inkendaal is.

De Marinepeilabteilung Flandern bleef te Vlezenbeek bedrijvig tot in de tweede helft van augustus 1944. Wegens de geallieerde opmars naar Brussel (bevrijd op 3 september 1944) werd de basis overgebracht naar Groningen in Nederland.

B17.jpgAmerikaanse Boeing B-17 Flying Fortress stortte op 13 juli 1944 neer  in Lennik met brokstukken tot in Vlezenbeek .
Het vliegtuig was samen met zijn squadron pas in april aangekomen in Engeland in Nuthampstead in voorbereiding op de landing in Normandie.
Toen hun formatie opsteeg was het de bedoeling om voor de derde dag op rij een motorenfabriek in Munchen te bombarderen. Het vliegtuig kwam echter niet zo ver. Boven Brussel werden zij getroffen door Duits luchtafweer geschut. Het vliegtuig dat op een hoogte van 6000 meter vloog werd achteraan in de flank getroffen en brak in drie stukken. Het grootste stuk kwam neer aan statie Gaasbeek, een ander stuk meer naar Sint-Martens toe en het derde stuk in de buurt van Groenenberg in Vlezenbeek. Ook de 10 de bemanningsleden kwamen om (piloot, co-piloot, navigator, bommenrichter / neusschutter, boordwerktuigkundige / schutter van het torentje, radio-operator, 2 balschutterkanonnier, staartschutter).

2019-07-17-verslag-luchtongeval-VlezenbeekVerslag luchtongeval Vlezenbeek 1944
VJ De Cuyper, Overste Burgerlijke Passieve Luchtbescherming van Vlezenbeek:
verslag over een luchtongeval op dinsdag 22 augustus 1944 rond 23 uur.
3 bommen zijn gevallen en ontploft in open veld (twee op een lege akker en één in een aardappelveld). de bommen vielen in de wijk Groenenberg in Vlezenbeek tussen de Konijnen- en Groenstraat (op veld van Heer Dominique Menschaert).
Geen slachtoffers, minstens 4 woningen hebben gebroken ruiten.
Drie gaten zijn te bespeuren, die waarschijnlijk, niet ontplofte bommen bevatten. Het zijn diepe pijpen van omgeveer 35cm doorsnede en daar er losse aarde op gevallen is kan ik niet nagaan wat er inzit. Deze niet ontplofte bommen zijn gevallen op een drietal meter van de ontplofte bommen.
Op het ogenblik van het ongeval werd de gemeent overvlogen door Duitse en Geallieerde vliegers, en alles laat veronderstellen dat het hier gaat om een vliegtuigongeval.
Landbouwer Menschaert, op wiens akker de bommen gevallen zijn, verzoekt mij dringend U te willen vragen de opruimingsdienst van Kapitein Ladriere zo spoedig mogelijk ter plaatse te laten komen om de kwestie der niet ontplofte bommen te onderzoeken, daar hij zijn aardappelen moet rooien en zijn akker bewerken.

Opgemaakt 24 augustus 1944 nadat de diensten van het Arrondissement Brussel der Burgerlijke Passieve Luchtbescherming, door mij telefonisch verwittigd werden op 23 augustus 1944.”

Met dank aan archiefdienst Sint-Pieters-Leeuw en Agentschap voor Natuur en Bos voor hun medewerking.
Herlees ook de andere artikels in de reeks – 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw:
Deel 1: Moeder Stanislas – Zuster Overste van Sint-Antonius
Deel 2: Het gewone dagelijkse leven

Deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog
Deel 4: Propaganda via vluchtschriften – strooibiljetten
Deel 5: Op de vlucht tot in Normandië


Heeft u zelf nog foto’s of verhalen over de Tweede Wereldoorlog in Sint-Pieters-Leeuw?
Mail dan naar info.vereniging@gmail.com  .

Maximumcapaciteit Leeuwse Kunstacademie is vastgelegd door gemeentebestuur

Kunstacademie Sint-Pieters-LeeuwSINT-PIETERS-LEEUW: – Om de kwaliteit van het onderwijs te bewaken alsook om de vereiste fysieke capaciteit te kunnen voorzien besliste de gemeenteraad om vanaf schooljaar 2019-2020 in het deeltijds kunstonderwijs van de Leeuwse Kunstacademie te werken met een maximumcapaciteit.

Concreet betekent dit dat het schoolbestuur een maximum aantal leerlingen per klas en per graad heeft bepaald. Eén keer dit maximum is bereikt, kunnen er geen extra leerlingen meer worden ingeschreven. In de eerste en de tweede graad zullen klassen voortaan hoogstens uit 20 leerlingen bestaan, in de derde graad mogen er 25 leerlingen in één klas zitten. De volwassenateliers kennen geen maximumcapaciteit. www sint-pieters-leeuw eu

Deze maximumcapaciteit zorgt ervoor dat de directie de kwaliteit van het onderwijs kan bewaken en dat ze de vereiste fysieke capaciteit kan voorzien. Het vermijdt overvolle klassen, wat de leerlingen voldoende ruimte geeft om te werken, en de leraar de kans geeft om aan alle leerlingen voldoende aandacht te geven.

Bekijk de online folder: PDF Folder kunstacademie 2019-2020

Nieuwe leerlingen. Hoe inschrijven?
Inschrijven kan vanaf 1 juli tot 30 september 2019 door op de website van de academie online www.sint-pieters-leeuw.be/leeuwsekunstacademie of op het secretariaat van de academie tijdens de openingsuren een inschrijvingsfiche in te vullen.
2019-07-16-folder-academie

Eikenprocessierups verdelgen: niet door de brandweer

2019-07-12-processierups_02REGIO: – De Brandweerzone Vlaams-Brabant West krijgt de laatste weken veel oproepen binnen om processierupsen te verdelgen. Maar daarvoor kan je niet bij de brandweer terecht maar moet je bij de gemeente of privé firma zijn zegt de brandweer.

Brandweerzone Vlaams-Brabant West: “We blijven regelmatig aanvragen krijgen voor het verdelgen van eikenprocessierupsen. Daarvoor kan je bij de brandweer echter niet terecht. De verdelging van deze rupsen vereist specifiek materiaal, waarover wij niet beschikken. Het zijn de steden en gemeenten die voor de verdelging instaan. In sommige gevallen enkel op openbare plaatsen. Voor verdelging op privé terrein, dien je dan beroep te doen op een privé verdelgingsfirma. Voor meer info check je best bij je stads- of gemeentebestuur.

75 jaar bevrijding – het gewone dagelijkse leven

75-jaar-bevrijding_Sint-Pieters-Leeuw_WOIISINT-PIETERS-LEEUW: – 75 Jaar geleden werd België bevrijd en eindigde in Sint-Pieters-Leeuw de Tweede Wereldoorlog op 3 september 1944.
Om dit te herdenken brengt de onafhankelijke nieuwssite www.sint-pieters-leeuw.eu tijdens de zomervakantie een reeks over Sint-Pieters-Leeuw tijdens WOII.
Vandaag deel 2: Het gewone dagelijkse leven.
.

WOII-rantsoeneering-van-de-eetwaren-2Ook gedurende de oorlog ging het gewone leven verder. Eén van de grootste uitdagingen was te zorgen voor het dagelijkse eten. Dat dit tijdens een oorlog niet altijd van een leien dakje liep spreekt vanzelf. Sommige voedingsmiddelen werden schaars en al snel volgde de rantsoenering. Afhankelijk van leeftijd, gezondheidstoestand, beroep en inkomen had iedere Belg recht op een bepaalde hoeveelheid producten. Winkelen gebeurde op vertoon van een rantsoeneringskaart en de afgifte van zegels.

2019-07-08-Yvonne-De-TreYvonne De Tré (94) : “ Ik was 15 jaar toen de oorlog begon. Onze familie woonde toen in de carré van wittouck. Op een bepaald moment zeiden de Engelse soldaten dat we moesten gaan vluchten, maar we zijn maar tot in Anderlecht geraakt en daarna teruggekeerd.

Ik heb tijdens de oorlog veel honger gehad. Bij het begin van de oorlog was ik een wel gemaakt meisje maar tegen mijn 18 jaar had ik maar de helft van mijn gewicht meer.
Wij moesten brood eten,… dat kan je niet beschrijven,… je kon het niet snijden met je mes je moest het afbreken, en slecht! Ik heb nog geweten dat ik met mijn nonkel met de fiets naar Liedekerke ging om een brood te halen en dat was ook slecht. We hadden thuis ook geen boter voor op de boterham.
Als ik ging werken in Brussel had ik één boterhammetje met een eitje. Ik hield het niet altijd vol om een hele dag te strijken. Ik was echt verslapt door de oorlog. We waren in Brussel op die werkplaats met drie hulpen en ’s middags zat naast mij een meisje uit Linkebeek, mensenlief die had zo’n mooie boterhammen en zelf met kaas tussen en ik had ocharme niets. Dat was vreselijk. Haar moeder maakte zelf brood, dat heeft mijn moeder nooit gedaan.
Op het einde van de oorlog kregen we altijd haring. Ja, dat hebben we lang gegeten.
(nvdr. De populaire vis stond tijdens de oorlog heel vaak op het menu. Vooral toen de haringvangst elke winter de voorgaande overtrof. Vooral de winter van 1943 staat in de geheugens van vele mensen gegrift.)

Ik werkte vanaf mijn 14 jaar in de garen fabriek, dat deed ik graag. Ik was er als jong meisje graag gezien. Ik moest er met een grote kar rijden om de bobijnen in te doen. Maar tijdens de oorlog is de fabriek stilgelegd. Dan ben ik begonnen met te gaan naaien in Brussel. Ik nam daarom de tram dat was gemakkelijk ik moest thuis gewoon de straat oversteken aan de carré in Wittouck om hem te nemen.
Net voor de bevrijding heb ik de Duitsers zien vertrekken. Je zou er nog compassie mee gehad hebben. Met hele bendes trokken ze over de Steenweg naar Bergen, God weet van waar ze overal kwamen. Die jongens werden ook verplicht om aan de oorlog deel te nemen hé. “


2019-07-09-Marie-MoriauMarie Moriau (91): “Ik heb op de Brusselbaan gewoond. Mijn ouders hadden het café in de jonge Kat. Ik was 12 jaar toen de oorlog begon.
Met de mobilisatie zijn we op de vlucht geweest. Alle mannen voorop met de fiets. Wij hadden de spullen die we wilden meenemen geladen op de oogstkar met paarden van de steenbakkerij Vanmalder op de Brusselbaan. We zijn niet ver geweest, we hebben twee toeren gemaakt en zijn dan teruggekeerd. Er waren er die zeiden ga niet naar huis want alles ligt daar plat, maar daar was niets van maar er was in de tussentijd wel van alles gestolen maar door wie, dat zullen we nooit weten.

V1 Flying Bomb, Muckleburgh Collection, Norfolk, 06 06 2010
Bron:  foto V1 – Wikimedia
Wij persoonlijk hadden niet zoveel te klagen van de oorlog. Wat verder van bij ons zijn er wel eens twee V1 bommen gevallen. Eén op de weg van de Brusselbaan naar de dikke Linde waar er veel schade aan de huizen was en verminkte mensen. De andere V1 viel aan de Slesbroekstraat richting De Grove.

Ons café is altijd open gebleven. Voor de oorlog kwamen de Engelsen tijdens de oorlog de Duitsers, ja dat is commerce hé ge doet open voor iedereen. We moesten van de Duitsers niet weten maar je kon er toen publiekelijk niet tegen zijn. We hadden alle dranken maar schonken vooral geuze en lambic. Er stond een rij met dikke tonnen in onze kelder. Mijn ouders kochten dat bij Polle Moriau en Timmermans als bier op het vat dat nog moest werken.
Mijn vader werkte ook bij de bloemmolen Moulart aan de vaart. Dat waren twee broers de ene deed in kolen en de andere de bloem. Mijn vader trok voor hen rond met twee paarden en kar om de toer te doen en ook om voor hen in het zwart te leveren. Hij kreeg daar dan ook wekelijks wat extra bloem en kolen voor.
Wij hadden dus niet te klagen maar ik heb vele andere kinderen gezien.
Wat ik me ook herinner was dat het brood dat de mensen moesten kopen aan het mes bleef hangen. Je geraakte er bijna niet door, dat plakte aan je mes. Wij hadden dat niet voor omdat we goede bloem hadden. En met zemelen maakte mijn moeder zelf peperkoek in onze grote stenen oven.
( nvdr. Bij het maken van het brood werd tijdens de oorlog vaak naast een groot gedeelte rogge een hele reeks surrogaten zoals aardappelmeel, suikerbieten, gedroogde groenten, gerst, spelt en fijn gemalen stro bij de tarwe verwerkt, op sommige momenten is er zelfs een vochtigheidsgraad van 40% toegelaten (meer water = meer gewicht).
Brood is niet meer dan een harde korst met binnenin een grijze kleverige en papperige massa. Het brood mag niet vers verkocht worden, het moet minstens 24 uur oud zijn want anders was het niet te snijden.)

Hier op Zuun kregen ze ook vaak haring. De haring die in Zuun niet verkocht was, dus de overschot, kocht mijn vader op en de mensen van Vlezenbeek kwamen dat dan in het café halen want in Vlezenbeek kregen ze geen haring omdat er niet genoeg inwoners waren.

Mijn vader heeft hard gewerkt tijdens de oorlog zo ging hij na zijn uren ook mee bij de boeren de varkens dood doen en ’s anderdaags het vlees gaan bewerken. En zo kreeg hij ook een deel van de pensen, het vet voor smout,… Dus ik heb geen honger gehad.

Mijn vader luisterde ook graag naar de Engelse radio. Ik moest dan steeds op de uitkijk staan van mijn vader dat de Duitsers die in het café zaten niets door hadden. Op een dag waren de kinderen uit de buurt aan het spelen buiten en door den duur was ik beginnen meespelen in plaats van op te letten. Mijn vader hoorde plots iemand de trap op gaan. Dat was een Duitser uit het café die zeker de radio gehoord moet hebben maar hij heeft er niets van gezegd. We hebben dus veel geluk gehad. Ik heb nadien een serieuze straf gekregen omdat ik niet oplette en mijn vader heeft lang niet meer naar zijn radio durven luisteren.

Als de oorlog in 1944 voorbij was is dit in het café goed gevierd. De gemeente organiseerde toen ook een voorstelling voor het café. ”


2019-07-08-Felicie-BulkaertFelicie Bulckaert (99 jaar): “De 10de mei stonden we om 6 uur buiten om naar de markt te gaan. En er kwamen vliegers overgevlogen. Mijn vader zei meteen oei het is oorlog en hij is beginnen wenen. Hij zei toen jullie weten niet wat dat is maar ik heb het al meegemaakt. We zijn dan naar de markt gegaan en in de namiddag teruggekomen. Toen waren de Fransen hier al, dus de eerste dag van de oorlog.

Om eten te vinden ging dat nog omdat we op ‘den buiten’ woonden. Mijn vader kwam ook uit de Vlaanders en wij mochten met de trein bij zijn familie gaan om bloem en boter te gaan halen.
Bij ons thuis was het een beenhouwerij en de mensen kwamen langs met hun rantsoen zegels die wij dan moesten opplakken en daarmee dan naar de gemeente gaan en daar ontvingen we dan een bon om naar de Abattoir (slachthuis) te gaan.
Mijn vader had veel schrik, dus aan smokkel durfde hij niet meedoen omdat hij teveel schrik had dat de Duitsers hem zouden meenemen. “

Met dank aan Yvonne, Marie, Felicie en LDC Negenhof voor hun medewerking.
Herlees ook de andere artikels in de reeks – 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw:
Deel 1: Moeder Stanislas – Zuster Overste van Sint-Antonius
Deel 2: Het gewone dagelijkse leven
Deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog
Deel 4: Propaganda via vluchtschriften – strooibiljetten
Deel 5: Op de vlucht tot in Normandië


Heeft u zelf nog foto’s of verhalen over de Tweede Wereldoorlog in Sint-Pieters-Leeuw?
Mail dan naar info.vereniging@gmail.com  .