75 jaar bevrijding – Bevrijding Halle Sint-Pieters-Leeuw en Brussel

75-jaar-bevrijding_Sint-Pieters-Leeuw_WOIISINT-PIETERS-LEEUW: – 75 Jaar geleden werd België bevrijd en eindigde in Sint-Pieters-Leeuw de Tweede Wereldoorlog op 3 september 1944.
Om dit te herdenken brengt de onafhankelijke nieuwssite www.sint-pieters-leeuw.eu tijdens de zomervakantie een reeks over  WOII.
Vandaag deel 9: Bevrijding Halle, Sint-Pieters-Leeuw en Brussel

2019-08-28-vlaggen-SPL_bevrijding
bevrijdingsvlaggen uit 1944

Op 2 september was de 1ste Guard Armoured-divisie in de streek van Douai. (De Britse en Canadese Armoured- divisies hadden ieder 290 tanks, 261 gepant- serde voertuigen, 2 763 andere voertuigen en 14964 manschappen.) Omstreeks midder-nacht kreeg ze de opdracht op te rukken naar Brussel. Er gaapte immers een bres tussen Valenciennes en Douai. Op zondag 3 september, bij dageraad besloot Luitenant-generaal Brian Horrocks, bevelhebber van het 30e Britse Legerkorps Guards Armoured Division zijn ochtendbriefing met “Tot vanavond in Brussel” ! Hierop begaf deze gepantserde eenheid zich op weg naar de Belgische hoofdstad via twee wegen: links de Grenadier Guards (via Doornik, Lessen en Herne) en rechts de Welsch Guards (via Leuze, Ath, Edingen, Halle en Sint-Pieters-Leeuw).

Het was een prachtige dag. De tanks hadden 156 km voor de boeg. Daarvoor was 600 000 liter benzine nodig! In Hertain kwam de Household Cavalry in de vroege morgen over de grens.

Frank Clarke, soldaat bij de Guards Armoured Division: “We reden verder, stad na stad, dorp na dorp bevrijdend, en we werden op onze weg toegejuicht. Sommige plaatsen waar we doorheen waren gegaan, waren minder dan tien uur geleden bezet door de Duitsers. De opwinding was intens! We reden steeds verder richting Brussel, de opwinding werd elk uur intenser. De mensen werden gek! De route was een uitbarsting van kleur en mijn arm deed pijn van zwaaien naar de opgewonden menigten. Soms was het bijna onmogelijk om door de ziedende massa’s te gaan, want ze klommen op de vrachtwagens om ons te kussen en ze huilden. Deze mensen waren vier jaar onder het juk van de nazi’s geweest, leed, ongelukkig,… en nu waren ze vrij. De geallieerden hadden hun belofte waargemaakt. Bevrijding was van hen.


de engelse tanks reden van Saintes naar Halle toen de Welsh Guards plots een colonne Duitse soldaten opmerkten die van Bierk kwam. De Engelse tanks zetten zich onmiddellijk in stelling. Alhoewel zij geen kans maakten begonnen de Duitse soldaten te schieten. De Engelse tanks maakten een omsingelende beweging en vielen langs de velden de Duitse colonne aan.

Wijlen Felix Denayer was als vrijwilliger ingelijfd in het Britse leger en werd als para-commando gedropt in Arromanche achter de Duitse linies bij de ontscheping van Normandië. Van daaruit heeft hij als tankcommandant Frankrijk mee bevrijd. Hij was bij het gevecht in Hondzocht op 3 september 1944 betrokken.

In Halle heeft hij een Duits kanon, dat op ‘den Baskuul’ stond vernietigd. De bedoeling van dat kanon was de Engelsen te beschieten die uit de richting Hondzocht kwamen.

hondzocht-1Felix Denayer: “De witte brigade, de weerstand, wilde het kanon vernietigen, maar zij waren niet goed genoeg bewapend. Zij hebben mijn telefonische waarschuwingen om het niet te doen in de wind geslagen en hebben de Duitsers er toch aangevallen en verloren heel wat manschappen.”

Van Hondzocht is Felix Denayer dan met zijn tank verder naar Halle gereden, maar in de plaats van tot aan ‘den Baskuul’ te rijden is hij op de Edingsesteenweg links afgeslagen, reed er door een boomgaard en kwam alzo in de Beertsestraat terecht. Zo kon hij het Duitse kanon van langs achter aanvallen en vernietigen. Bij het gevecht verloren verscheidene Duitse soldaten het leven. Sommigen vluchten de velden in, richting Eysingen. Het gros werd gevangen genomen en overgedragen aan het Halse verzet. De gevangen werden opgesloten in de kelder van een grote schuur (Hoeve Deleener) aan de Edingsesteenweg.

2019-08-28--3-9-44-cromwell-stuart-tanks_krijgsgevangenenDe volgende dagen werden er ook Duitses  opgesloten in het gemeentehuis en klooster van Sint-Pieters-Leeuw.

Vanuit Halle reed Felix Denayer met zijn tank verder naar Sint-Pieters-Leeuw richting Brussel. Het doortrekken van Sint-Pieters-Leeuw via de Bergensesteenweg was wel een emotioneel moment omdat hij er woonde en er zijn vader door Duitsers geslagen werd omdat hij niet wilde zeggen waar hij was.

Om 16.36 uur stak de commandant van de Belgische groep Groepering Bevrijding, kolonel Piron de Belgische grens over in Rongy, ten zuiden van Doornik. Zijn strijdmacht volgde in de nasleep van de Guards Armored Division voorbij Ath en bereikte in de schemering Enghien, amper 30 kilometer van Brussel.

2019-08-28-archief_bevrijding-Brussel_02Verkennings- troepen van de Huishoudelijke Cavalerie – Guards Armoured Division (30th Corps) bereikten uiteindelijk om 20.00 uur Brussel. In de loop van de nacht bereikten ook de Grenadier Guards de stad Brussel. Zoals het een garderegiment betaamde, trok het naar het Koninklijk Paleis waar koningin Elisabeth het verwelkomde. De koningin-weduwe stelde het paleis ter beschikking van het hoofdkwartier van de Guards Division. Het hoofdkwartier van het 30ste Korps installeer- de zich in het park van het Paleis te Laken.

Frank Clarke, soldaat bij de Guards Armoured Division: “Toen we het centrum van de stad naderden, werd de vooruitgang erg traag omdat de drukte de wegen blokkeerde. Heel Brussel was gekomen om ons te verwelkomen. Het kostte ons meer dan drie uur om van de buitenwijken naar het centrum te komen. We kwamen de stad om 20.00 uur binnen en we parkeerden om ongeveer 23.00 uur. Het werd donker, maar de lichten laaiden op in de cafés, het geluid werd nog luider toen radio’s hun begroetingen schalden.
Uiteindelijk bereikten we onze bestemming. Er was een rode gloed rondom het centrum van de stad, want de Duitsers hadden het enorme magnifieke Paleis van Justitie in brand gestoken. Het was een laaiende hel! De rode onheilspellende gloed was het welkom van de Duitsers bij ons. Hoog in gebouwen konden we af en toe een geweer horen knallen. Snipers! De vijand was nog steeds bij ons.
We brachten de nacht onder onze vrachtwagens door op de mooie pleinen en boulevards van die grote stad. Dus eindigde een opmerkelijke reis, – een ontzagwekkende dag.”
2019-08-28-archief_bevrijding-Brussel_01
Commandant, James Miller:”De eerste geallieerde eenheid die Brussel bereikte was het 1ste eskadron van het 2de bataljon Welsh Guards, samen met de 1ste compagnie “Prince of Wales” van het 1ste bataljon infanterie. De ontvangst was overweldigend. Wie het niet heeft meegemaakt, zal het niet geloven. Dit is een gebeuren dat niet zal worden overgedaan in de loop van een mensenleven. De totale bevolking kwam op straat. Zij was buiten zichzelf van opwinding. Wij werden bedolven onder bloemen, fruit, wijn en sigaren. Onze voertuigen werden overrompeld door burgers die ze op deze manier tot stilstand brachten. Aan een slakkengang konden wij toch vooruit komen.
Gedurende de nacht kreeg het Jubelpark, – dit was ons tentenkamp, – mitrailleurvuur te verduren en een Duits halfrups- voertuig reed dwars door de bivak van de compagnie. Daarop volgde een kort maar hevig vuurgevecht, doch vriend noch vijand werd geraakt. Om 8:00 uur ’s ochtends was een enorme menigte toegestroomd in het Jubelpark. De meerderheid drumde rond mijn tent. Zodoende waren wij verplicht ons kampement met een omheining van touwen af te bakenen en binnen in het ontstane vierkant te blijven. Een beetje zoals tentoongestelde dieren. Met moeite was het mogelijk dwars door de menigte te rijden tot aan het hoofdkwartier van het bataljon (luitenant- kolonel J. F. Gresham). ’s Namiddags verhuisde het bataljon naar een kampement even buiten de stad. Vervolgens zorgde ik voor een parade van mijn compagnie, gevolgd door onze voertuigen. Dit vertoon zorgde voor grote vreugde onder het publiek.

En zo kwam er een einde aan een veldtocht die niet alleen voor ons regiment geschiedenis schreef, maar die ook deel uitmaakt van de wereld- geschiedenis. Wij hadden 575 km afgelegd in zes dagen. De laatste dag legden wij meer dan 160 km af. Dit is veruit de langste opmars, op één dag, die ooit werd verwezenlijkt door om het even welke pantserdivisie, – de opmars van de Wehrmacht in Rusland daarbij inbegrepen. De samenwerking met het tweede pantser- bataljon was uitstekend verlopen. Het aantal Duitsers die werden gedood of gevangen genomen, was meer dan bevredigend. Het onthaal dat ons daarbij te beurt viel was zo uitzonderlijk, dat het met geen pen te beschrijven valt. De Welsh Guards was de eerste geallieerde troepenmacht om Brussel als bevrijders binnen te trekken. En mij is de eer te beurt gevallen het bevel te voeren over een compagnie die voor geen enkele andere eenheid moet onderdoen. Zij heeft Brussel op haar palmares geschreven. En tenslotte en tot besluit mag nog worden vermeld dat geen enkel verlies aan manschappen werd geleden.”

video bevrijding Brussel Pathe:

De 4e’s morgens nam Kolonel Piron contact met de Burgemeester van Brussel om de aankomst van de Belgische Strijdkrachten in hun hoofdstad aan te kondigen.
En te 15u opende General Adair met een tankeskadron van de Garde de intrede in de stad van Kolonel Piron en zijn Groepering, zegevierend na 4 lange jaren.
De begroeting door een uitzinnige bevolking werd een onvergetelijke ervaring voor alle aanwezigen.
De mannen van wie de familie in een bevrijd deel van het land woonde kregen één of twee dagen uitzonderlijk verlof.


Herlees ook de andere artikels in de reeks – 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw:
Deel 1: Moeder Stanislas – Zuster Overste van Sint-Antonius
Deel 2: Het gewone dagelijkse leven

Deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog
Deel 4: Propaganda via vluchtschriften – strooibiljetten
Deel 5: Op de vlucht tot in Normandië
Deel 6: Mei 1940 bominslag thv Mekingenweg
Deel 7: Opeising Leeuwse kerkklokken
Deel 8: V1 bom vernielt huis van Bruintje in Rukkelingen
Deel 9: Bevrijding Halle Sint-Pieters-Leeuw en Brussel


3 september 2019 – historische bevrijdingscolonne rijdt door Sint-Pieters-Leeuw

Ter gelegenheid van 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw zal op dinsdag 3 september 2019 tussen 9 en 10.30 uur een historische bevrijdingscolonne over de Bergensesteenweg rijden richting Brussel.


Op dinsdag 3 september 2019 vertrekt de volledige colonne rond 09.00 uur op de N6 ter hoogte van Stroppen richting Brussel. Ze zal te bezichtigen zijn langsheen de Bergensesteenweg in Sint-Pieters-Leeuw. Het begin van de Colonne rijdt de Ikea in Anderlecht voorbij rond 9.30 uur. de totale lengte van de colonne bedraagt in stilstand 700m en al rijdend 7km. Een doortocht aan een kruispunt duurt ongeveer 50 minuten. Dit betekent dat de rijstrook richting Brussel tussen 9 en 10u30 volledig versperd zal zijn.

Omleidingen bussen De Lijn:
– Tussen 9.00 en 10.00 uur wordt lijn 170 omgeleid vanaf Halle Station via de Roggemanskaai en Alsembergsesteenweg om niet in conflict te komen met het opstellen van de colonne op de N6 tussen Stroppen en de Alsembergsesteenweg.
– Tussen 10.00 en 12.00 uur worden de lijnen 141-142-144-145-170-171 beperkt tot Het Rad.
– Tussen 10.00 en 12.00 uur worden de lijnen 153-154-155 beperkt tot Drogenbos Shopping. Lijn 810 wordt via de R0 omgeleid naar de afrit Erasmus om de hinder aan het op- en afrittencomplex van de R0 met de N6 te omzeilen.

Brussel
De “Bevrijdingscolonne” treedt daarna Brussel – net als in 1944 – binnen via Anderlecht, het Zuidstation en het stadscentrum vooraleer het Jubelpark te bereiken. Officiële recepties en gratis toegang tot het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis, inclusief de tentoonstelling over de Tweede Wereldoorlog.
Meer info: www.warheritage.be

75 jaar bevrijding – V1 bom vernielt huis van Bruintje in Rukkelingen

75-jaar-bevrijding_Sint-Pieters-Leeuw_WOIISINT-PIETERS-LEEUW: – 75 Jaar geleden werd België bevrijd en eindigde in Sint-Pieters-Leeuw de Tweede Wereldoorlog op 3 september 1944.
Om dit te herdenken brengt de onafhankelijke nieuwssite www.sint-pieters-leeuw.eu tijdens de zomervakantie een reeks over  WOII.
Vandaag deel 8: V1 bom vernielt huis van Bruintje in Rukkelingen.

Aantekening door Pastoor Van den Bogaert: “Van V-bommen hadden wij niet veel te lijden. Den 4de november 44 rond 10 uur ’s morgens viel er eene V1 te Rukkelingen, die het pachthof van G. De Bruyn geheel verwoeste, en veel schade toebracht aan de omliggende hofsteden. Alle menschen waren met schrik geslagen en van toen af sliep bijna elkeen in den kelder. Er kwamen dan verder nog wel regelmatig bommen over en vielen zoowat rechts en links en overal (te Zuen vielen er twee) doch onze parochie bleef verder gespaard.”
V1-bommen in WOII - aan V-Maloustraat_01
De bom zou vermoedelijk bedoeld geweest zijn voor Coloma waar Engelsen waren, maar zou een kruin van een boom geraakt hebben en daardoor is de V1 bij Bruintje gevallen.

De dochter des huizes, Philomène De Bruyn, zat die zaterdag achter de stoof en na de inslag van de V1 bom heeft men haar gevonden in de kelder met de stoof en het plafond van de kamer onder haar. De ganse vloer was dus omgekeerd door de inslag. Zij heeft haar leven te danken aan een balk die de grote stukken tegengehouden heeft al was ze wel zwaar gewond aan haar voet.
De inslag moet enorm geweest zijn want papieren die in het huis lagen zijn teruggevonden op de Karenberg.


Op de Garebaan gingen ook de ruiten van een serre kapot van de luchtverplaatsing.

Felix en Joseph Michiels waren op die dag aan het pachthof bij Lories, aan de overkant van de straat, aan de corniche aan het werken. Ze hadden echter hun boterhammen vergeten daardoor moesten ze naar huis gaan eten. Als ze ter hoogte van Coloma waren is de bom in Rukkelingen ingeslagen,…
Het huis van Lories werd onlangs afgebroken. Vroeger durfde men nooit echt iets aan het huis veranderen omwille dat het onstabieler geworden was door de inslag zo vlakbij.


Herlees ook de andere artikels in de reeks – 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw:
Deel 1: Moeder Stanislas – Zuster Overste van Sint-Antonius
Deel 2: Het gewone dagelijkse leven

Deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog
Deel 4: Propaganda via vluchtschriften – strooibiljetten
Deel 5: Op de vlucht tot in Normandië
Deel 6: Mei 1940 bominslag thv Mekingenweg
Deel 7: Opeising Leeuwse kerkklokken
Deel 8: V1 bom vernielt huis van Bruintje in Rukkelingen


Heeft u zelf nog foto’s of verhalen over de Tweede Wereldoorlog in Sint-Pieters-Leeuw?
Mail dan naar info.vereniging@gmail.com  .

agenda: 3 september Bevrijdingscolonne 1944-2019 in Sint-Pieters-Leeuw

75-jaar-bevrijding_Sint-Pieters-Leeuw_WOIISINT-PIETERS-LEEUW: – Ter gelegenheid van 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw zal op dinsdag 3 september 2019 tussen 9 en 10.30 uur een historische bevrijdingscolonne over de Bergensesteenweg rijden richting Brussel.

Als blikvanger van ’75 Jaar Bevrijding’ vormen de Landcomponent van Defensie en het War Heritage Institute / Legermuseum samen een historische kolonne
Deze zal bestaan uit 50 geailieerde voeruigen van de Tweede Wereldoorlog, waarvan een groot deel ook effectief deelnam aan de bevrijding van 1944. Daarbij komen nog 20 moderne voertuigen van de Landcomponent zodat de brug tussen verleden en heden gemaakt wordt.

Op maandag 2 september 2019 rond 14.00 uur worden vier Sherman tanks afgeladen bij Don Bosco TI Halle en wordt er een static show in de school voorbereidt (15u30-20u).
Tegen 1600 uur wordt de rest van de colonne, na een halte in Edingen, verwacht aan de ring van Halle om een static show te vormen op de Welkomstlaan (15u30-20u).
In de vooravond zal om 19 uur aan het Oorlogsmonument in het Stadspark, met de aanwezigheid van enkele pantserauto’s WO2 een herdenkingsplechtigheid gehouden worden in aanwezigheid van de band van de Welsh Guards.

Op dinsdag 3 september 2019 vertrekt de volledige colonne rond 09.00 uur op de N6 ter hoogte van Stroppen richting Brussel. Ze zal te bezichtigen zijn langsheen de Bergensesteenweg in Sint-Pieters-Leeuw. Het begin van de Colonne rijdt de Ikea in Anderlecht voorbij rond 9.30 uur. de totale lengte van de colonne bedraagt in stilstand 700m en al rijdend 7km. Een doortocht aan een kruispunt duurt ongeveer 50 minuten. Dit betekent dat de rijstrook richting Brussel tussen 9 en 10u30 volledig versperd zal zijn.

Omleidingen bussen De Lijn:
– Tussen 9.00 en 10.00 uur wordt lijn 170 omgeleid vanaf Halle Station via de Roggemanskaai en Alsembergsesteenweg om niet in conflict te komen met het opstellen van de colonne op de N6 tussen Stroppen en de Alsembergsesteenweg.
– Tussen 10.00 en 12.00 uur worden de lijnen 141-142-144-145-170-171 beperkt tot Het Rad.
– Tussen 10.00 en 12.00 uur worden de lijnen 153-154-155 beperkt tot Drogenbos Shopping. Lijn 810 wordt via de R0 omgeleid naar de afrit Erasmus om de hinder aan het op- en afrittencomplex van de R0 met de N6 te omzeilen.

Brussel
De “Bevrijdingscolonne” treedt daarna Brussel – net als in 1944 – binnen via Anderlecht, het Zuidstation en het stadscentrum vooraleer het Jubelpark te bereiken. Officiële recepties en gratis toegang tot het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis, inclusief de tentoonstelling over de Tweede Wereldoorlog.
Meer info: www.warheritage.be

Bekijk ook de artikels van de nieuwssite tgv 75 bevrijding Sint-Pieters-Leeuw: klik hier

75 jaar bevrijding – Opeising Leeuwse kerkklokken

75-jaar-bevrijding_Sint-Pieters-Leeuw_WOIISINT-PIETERS-LEEUW: – 75 Jaar geleden werd België bevrijd en eindigde in Sint-Pieters-Leeuw de Tweede Wereldoorlog op 3 september 1944.
Om dit te herdenken brengt de onafhankelijke nieuwssite www.sint-pieters-leeuw.eu tijdens de zomervakantie een reeks over  WOII.
Vandaag deel 7: Opeising Leeuwse kerkklokken.

De Duitse bezetter eiste in 1943 de kerkklokken op om het metaal te gebruiken voor het vervaardigen van kogelhulzen en wapens.

Op de foto onder de klok van de kerk in Ruisbroek werd versierd met bloemen door de buurtbewoners voor ze meegenomen werd. Merk op bij foto 2 dat iemand nog snel “RAF” met krijt op de klok schreef.

Ook 3 klokken van de Sint-Pieterskerk aan de Rink werden opgeëist.
Aantekening door pastoor Van den Bogaert:
“In den loop van 1943 (februari) werd er medegedeeld dat men zoude overgaan tot de opeisching van de klokken. (cfr. den aartsbisschoppelijken brief) Reeds vroeger hadden wij (op een schrijven van den heer Gouverneur, onze klokken moeten opgeven. In den loop van 1943 werden door de Veldgendarmerie (bezettende macht) alle klokken nog eens zorgvuldig opgeteekend – ouderdom – hoogte – doorsnede.

In den zomer van 43 werden te allen kanten klokken weggehaald. In princiep werden oudere klokken gelaten, werd ook, in princiep, ééne klok per kerk gelaten. Wij hadden eigenlijk 4 klokken, staande bij de bezettende macht geinventariseerd:
1 klok van 1597 doorsnede 0.53 hoogte 0.46
1 klok B IV 236 van 1804 doorsnede 1.07 hoogte 0.92
1 klok A IV 237 van 1852 doorsnede 1.25 hoogte 1.02
1 klok A IV 238 van 1852 doorsnede 1.42 hoogte 1.13
Rond den middag van donderdag 26.08.43, boden zich aan ter pastorij, een Duits soldaat en een ploegbaas zeggende dat zij 3 klokken kwamen halen (de 3 grootste).

Ik ging aanstonds naar Brussel bij de desbetreffende duitsche afdeeling vragen van ten minste nog, buiten het 4 de klokje, dat men ons nog liet, en waar wij haast niets mede konden doen, ook de 3 de te mogen houden. Hetgeen men inwilligde. Toen ik van Brussel te huis kwam, was de 2 de klok reeds weggevoerd. ’S Anderendaags, vrijdag, werd wederom eene ploeg arbeiders afgezet om de grootste klok af te laten, hetgeen snel en gemakkelijk gebeurde.

Wanneer de klokken, afgelaten, beneden stonden te wachten op den vrachtauto die ze zoude komen halen, werden ze met bloemenkransen omhangen door de parochianen die zeer talrijk een afscheidsgroet kwamen brengen aan hunne klokken, en de wagens met hun volk flink uitjouwden wanneer ze vertrokken.

Met dank aan Raf Meert en Alain Bertrand voor hun medewerking aan dit artikel.

Herlees ook de andere artikels in de reeks – 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw:
Deel 1: Moeder Stanislas – Zuster Overste van Sint-Antonius
Deel 2: Het gewone dagelijkse leven
Deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog
Deel 4: Propaganda via vluchtschriften – strooibiljetten
Deel 5: Op de vlucht tot in Normandië
Deel 6: Mei 1940 bominslag thv Mekingenweg
Deel 7: Opeising Leeuwse kerkklokken
Deel 8: V1 bom vernield pachthof van Bruintje in Rukkelingen


Heeft u zelf nog foto’s of verhalen over de Tweede Wereldoorlog in Sint-Pieters-Leeuw?
Mail dan naar info.vereniging@gmail.com  .

75 jaar bevrijding – Mei 1940 bominslag thv Mekingenweg

75-jaar-bevrijding_Sint-Pieters-Leeuw_WOIISINT-PIETERS-LEEUW: – 75 Jaar geleden werd België bevrijd en eindigde in Sint-Pieters-Leeuw de Tweede Wereldoorlog op 3 september 1944.
Om dit te herdenken brengt de onafhankelijke nieuwssite www.sint-pieters-leeuw.eu tijdens de zomervakantie een reeks over  WOII.
Vandaag deel 6: Mei 1940 bominslag thv Mekingenweg.

Een bom richtte heel wat schade aan het huis van Leopold Severs en Josephine Van Tassel op de Mekingenweg (later op deze plaats feestzaal ‘De paddestoel’).
Ze viel tijdens de begindagen van de oorlog op 17 mei 1940 rond 12u30 tijdens een luchtaanval op een Engelse troepenkolom.
De bom viel op 1 meter afstand van het huis, waarbij een groot stuk van de voorgevel werd weggeblazen. Architect Felix Denayer maakte een verslag van de schade en deed de herstellingen.
2019-08-07-Mekingenweg-inslag-bom-Mekingenweg
Yannick O: “Op de foto van links naar rechts: Pauline Vanwaeyenberg (echt. Jozef Severs) met op haar arm mijn grootvader Paul Severs (niet de zanger), Jozef Severs, René Severs, Maria Severs, Josephine Van Tassel, Leopold Severs. Dezelfde personen zijn ook te zien op de foto bij een schuilkelder in de tuin.
Versie 2
De familie Severs kreeg het zwaar te verduren tijdens de oorlog, vader Leopold stierf op 29 maart 1941, zoon Jozef op 3 april 1943 en moeder Josephina op 11 juli 1944. Ze waren respectievelijk 57, 32 en 61 jaar oud. Josephina viel voor de ogen van mijn grootvader dood neer ‘van de schrik’ toen er een legervliegtuig over hun huis vloog. Toen mijn overgrootmoeder in volle oorlog haar man en kostwinner verloor ging ze bij een familie in Brussel ‘dienen’. Ik hoorde altijd dat wanneer ze een nieuw paar schoenen voor mijn grootvader wou kopen dit haar een maandloon kostte…

Herlees ook de andere artikels in de reeks – 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw:
Deel 1: Moeder Stanislas – Zuster Overste van Sint-Antonius
Deel 2: Het gewone dagelijkse leven
Deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog
Deel 4: Propaganda via vluchtschriften – strooibiljetten
Deel 5: Op de vlucht tot in Normandië
Deel 6: Mei 1940 bominslag thv Mekingenweg
Deel 7: Opeising Leeuwse kerkklokken
Deel 8: V1 bom vernield pachthof van Bruintje in Rukkelingen


Heeft u zelf nog foto’s of verhalen over de Tweede Wereldoorlog in Sint-Pieters-Leeuw?
Mail dan naar info.vereniging@gmail.com  .
*

75 jaar bevrijding – Op de vlucht tot in Normandië

75-jaar-bevrijding_Sint-Pieters-Leeuw_WOIISINT-PIETERS-LEEUW: – 75 Jaar geleden werd België bevrijd en eindigde in Sint-Pieters-Leeuw de Tweede Wereldoorlog op 3 september 1944.
Om dit te herdenken brengt de onafhankelijke nieuwssite www.sint-pieters-leeuw.eu tijdens de zomervakantie een reeks over  WOII.
Vandaag deel 5: Op de vlucht tot in Normandië.

Noël Rogghe (18/12/1924) die al 25 jaar vrijwilliger is in het Lokaal Dienstencentrum Negenhof vluchtte tijdens de Tweede Wereldoorlog tot in Normandië.

2019-07-08-Noel-RoggheIk ben beginnen werken toen ik 14 jaar was. Maar met de oorlog zat ik zonder werk en deed ik af en toe klussen bij de ene en de andere.
In 1942 was ik als 18 jarige nog steeds zonder werk en dat wisten ze bij het Arbeidsambt. Ik moest daar naartoe en ze zeiden: je kan kiezen naar de Belgische kust gaan werken of naar Duitsland. Ik zei ik ga naar de Belgische kust. Maar ze reden ons met de trein naar Duinkerke. Dat was voor een Duitse bouwmaatschappij om al die bunkers daar te bouwen langs de kust, De Atlantikwall.


Voor we vertrokken met de trein moest iedereen zijn ‘pas’ afgeven, zogezegd als formaliteit. Na drie dagen kregen we dat gelukkig terug en ging de helft van dat konvooi terug naar huis.  Ik ook want de omstandigheden van da werken dat was,…
Ik heb dan in België een tijdje kunnen werken als pompier op een vliegveld maar dat bleef niet duren. Dan gingen ze me als pompier naar een vliegveld in Reims sturen maar dat zag ik niet zitten.
Gelukkig heb ik dan van iemand een adres gekregen van een boer in Normandië. Ik had al gehoord dat daar veel Vlaamse jongens zaten zoals in mijn geval. Ik ben dan in maart 43 naar Normandië vertrokken. Daar had ik het goed. Ik moest er de koeien verzorgen. Het was een klein boerke en ik was zijn enige gast. Het voordeel ginder was dat je er niet gekend was en er geen controles waren. Als er al gendarmen op tocht waren dan was dat om boter enzo te komen halen bij de boeren.
Op een Avond waren we de koeien aan het melken in het veld toen Amerikaanse vliegtuigen een kolonne Duitse voertuigen op de baan kwamen mitrailleren. We zijn gaan schuilen in een vervallen huis. Want ook enkele Duitse jachtvliegtuigen kwamen zich moeien in het gevecht. Dat is een serieus gevecht geweest waarbij ik vliegers brandend heb zien neerstorten. Parachutisten die door mitrailleurs van andere vliegtuigen gedood werden of hun parachute kapot geschoten werd,…

Na één jaar ben ik veranderd van boerderij. Ik ben bij een grotere boer gaan werken die tevens burgemeester was van het dorp. Daar moest ik met de paarden op het veld werken.
In 44 moest die burgemeester in opdracht van de Duitsers één van zijn velden maaien zodat het er zou uitzien als een (vals) vliegveld. Iedere voormiddag moesten wij naar die plek gaan om te maaien of puttekes te vullen,… Maar ook elke middag kwamen de Duitsers ons betalen voor dat werk. 20km van waar we zaten was er wel een echt groot militair vliegveld van Evreux, het onze diende dus om een vals beeld te geven.
Een week voor de landing kreeg de burgemeester orders van de Duitsers om aan de grote baan, de Route Nationale van Parijs naar de kust, putten te maken om de 50 meter van een meter diep en zo breed,… En ik was langs die baan aan ons dorp nog bezig aan de laatste put, dat was op een dinsdag, daarmee dat ik dat zo goed onthoud, was er ineens heel veel Duitse traffic richting Parijs ging. Ik vond dat raar maar wist niet wat er was maar de boer had op de hooizolder een radio die verstopt zat tussen het hooi en als ik dan ’s middags ging eten naar de boerderij zeiden ze mij dat ze geland waren.


Ze zijn geland de 6de juni en dat heeft geduurd tot 22 augustus voor dat ze bij ons waren. De boerderij was een goeie 120km van de kust verwijderd en een 150km van Parijs. De bevrijding was nog echt een gevecht, we moesten toen echt schuilen. De Duitsers hebben die dag ook echt de putten langs de weg gebruikt als er vliegers over kwamen.


Toen ik in de namiddag mijn kop eens omhoog stak vanuit onze schuilplaats zag ik dan de Amerikanen in het veld. Ze richtten direct op ons maar hebben niet geschoten. Toen ze bij ons waren was het eerste wat ze vroegen of er mijnen lagen op de wegen. Want ze hadden tanks mee.
De dag nadien moesten we van de burgemeester de dode Duitse soldaten begraven op bevel van de Amerikanen, alles moest direct opgekuist worden. We hebben 22 Duitsers begraven. De Amerikanen namen hun eigen doden mee.


Na de bevrijding kwamen er seizoensarbeiders uit België om de bieten en aardappelen uit te doen en die zeiden: in België is er geen werk. Ik was daar goed in Normandië dus ik ben nog gebleven maar dan half december was ik het moe om alle dagen op het veld te werken in de regen en dan hebben we met verschillende Belgen uit de regio overeengekomen om naar huis te gaan.

Herlees ook de andere artikels in de reeks – 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw:
Deel 1: Moeder Stanislas – Zuster Overste van Sint-Antonius
Deel 2: Het gewone dagelijkse leven
Deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog
Deel 4: Propaganda via vluchtschriften – strooibiljetten
Deel 5: Op de vlucht tot in Normandië
Deel 6: Mei 1940 bominslag thv Mekingenweg
Deel 7: Opeising Leeuwse kerkklokken
Deel 8: V1 bom vernield pachthof van Bruintje in Rukkelingen


Heeft u zelf nog foto’s of verhalen over de Tweede Wereldoorlog in Sint-Pieters-Leeuw?
Mail dan naar info.vereniging@gmail.com  .

75 jaar bevrijding – Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog

75-jaar-bevrijding_Sint-Pieters-Leeuw_WOIISINT-PIETERS-LEEUW: – 75 Jaar geleden werd België bevrijd en eindigde in Sint-Pieters-Leeuw de Tweede Wereldoorlog op 3 september 1944.
Om dit te herdenken brengt de onafhankelijke nieuwssite www.sint-pieters-leeuw.eu tijdens de zomervakantie een reeks over Sint-Pieters-Leeuw tijdens WOII.
Vandaag deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog.
.

Enkele feiten en gebeurtenissen in Vlezenbeek. Kent u de Duitse bunker in Groenenberg?

2019-07-17-telegram-alarm-vlezenbeekTelegram van de gouverneur van Brabant, baron Houtart, aan de burgemeester van Vlezenbeek, 13/1/1940. (Op deze dag werd het leger in België in staat van paraatheid gebracht)

Bericht: Voert onderigtingen rondschrijven tien november 1939 uit (stop) dienstvolgens neemt onmiddellijk maatregelen om alarmsignalen te ontvangen van naburige verbonden gemeenten (stop) richt onmiddellijk dag en nacht en tot nader bevel permanentie in voor ontvangst en verspreiding alarm (stop) meldt ontvangst bij schrijven (stop) ieder ontvangen alarm zal werkelijk alarm zijn.

Vlak voor de oorlog werden verschillende troepen gehuisvest in Vlezenbeek.

15de Compagnie Transmissietroepen
De 15 Cie TTr werd in september 1939 te Bouge gemobiliseerd en verplaatste zich op 26 september naar Vilvoorde. Na een korte opleidingsperiode werd de compagnie op 5 oktober naar Gent gestuurd. De volgende standplaatsen van de eenheid waren Duffel (vanaf 13 november), Vlezenbeek (16 november) en Kessel (28 november).
7de Infanteriedivisie
De 7Div werd ten zuiden van Brussel opgesteld worden als algemene reserve van het leger. Op 10 april 1940 installeert de 7Div zich op de lijn Halle-Ninove en de staf vindt onderdak in het Kasteel Richir (huidige Inkendaal) te Vlezenbeek.
(nvdr. In 1910-1911 werd Inkendaal aangekocht door Albert Richir, notaris te Brussel, die het complex industrieel wilde uitbaten; grote stallen en een bijhorende melkerij “Het Witte Kruis” werden opgericht; het betreft het huidige L-vormige gebouwencomplex ten zuidwesten van het kasteel, kadastraal ingetekend in 1930; het bestaande koetshuis en de stallen werden hierbij geïntegreerd, zie gedeelte met ten dele gedichte rondboogarcade.)
5de Infanteriedivisie
De 5Div neemt de stellingen van de 7Div over te Halle – Ninove waar ze ingezet worden als algemene reserve van het leger.
De 5Div staat nu onder bevel van het VILK en zijn hoofdkwartier staat opgesteld nabij het kasteel Richir te Vlezenbeek. Het 3de Peloton van het Esc Cy 5Div staat in voor de nabije beveiliging van het HK
Het gros van de 5de Infanteriedivisie bevindt zich op de vooravond van 10 mei 1940 als reserve van het leger ten zuidwesten van Brussel. Om 01u30 belt de staf van het VIde Legerkorps naar Vlezenbeek om de divisie in staat van alarm te brengen. Kort na ontvangst van het alarm, wordt een groepering gevormd bestaande uit IV/2J, het Wielrijderseskadron van de 5Div en III/11A voor de beveiliging van het achtergebied van de 5Div. Deze groepering onder bevel van Luitenant-kolonel Capel, commandant van IV/2J, staat klaar om tussenbeide te komen in geval van een vijandelijke luchtlandingsoperatie in de streek van Wolvertem en Merchtem.
Wielrijderseskadron der 5ID
3Pl/Esc Cy 5Div
Het 3de peloton is verantwoordelijk voor de bewaking van het hoofdkwartier van de 5Div dat staat opgesteld nabij het kasteel Richir.
Om 02u00, kort na ontvangst van het alarm, wordt een groepering gevormd bestaande uit IV/2J, het Esc Cy 5Div en III/11A voor de beveiliging van het achtergebied van de 5Div. Deze groepering onder bevel van Luitenant-kolonel Capel, commandant van IV/2J, staat klaar om tussenbeide te komen in geval van een vijandelijke luchtlandingsoperatie in de streek van Wolvertem en Merchtem.
11de Regiment Artillerie
De 5de Infanteriedivisie (5Div) bevindt zich op de vooravond van 10 mei ten zuidwesten van Brussel en heeft zijn hoofdkwartier te Vlezenbeek. De commandopost van het 11A staat hier ook opgesteld. De groepen zijn gekantonneerd als volgt:
Iste Groep nabij Gaasbeek
IIde Groep nabij Sint-Katharina-Lembeek
IIIde Groep nabij Sint-Martens-Lennik
IVde Groep nabij Sint-Kwintens-Lennik

2019-07-17-leveringen-luchtbeschermingDocument over de Opgave der leveringen van materiaal en uitgaven gedaan voor den dienst der passieve luchtbescherming op 20 november 1940.
Zo werd bij de gebroeders De Greef in Halle een sirene gekocht die in verbinding stond met de melkerij De Vrede.
Bij Devits in Brussel werden 2 pompemmers gekocht en nog in Brussel bij Pharmacie Centrale een hulpdoos met medicijnen.
en De Boecks uit Sint-Pieters-Leeuw werd vergoed voor het “onderricht der burgerlijke wacht”.

2019-07-17-bericht-aan-de-burgers-VlezenbeekBericht aan de burgers van de gemeente Vlezenbeek in verband met de maatregelen die men moet nemen tegen luchtaanvallen, 20 februari 1941.
1) Krachtens een vordering der Duitsche Overheden moeten de zolders van openbare en private gebouwen ontruimd worden van alle gemakkelijke ontvlambare stoffen zoals: papieren, linnen, hout,…
2) Het is de inwoners aanbevolen enige emmers gevuld met zand of water bestendig gereed en in hun bereik op te stellen ten einde onmiddellijk alle begin van brand doelmatig te kunnen bestrijden.
3) De inwoners van gebouwen die van kelders voorzien zijn moeten deze derwijze inrichten en ondersteunen dat zij als schuilplaats tegen bombardementen kunnen dienen. Zij moeten hierin ook kunnen beschikken over: hamer, beitel, schup of dergelijke gereedschappen om bij gebeurlijke instorting van het gebouw hun bevrijding te kunnen bewerken.
Indien de gebouwen niet van aangepaste kelders zijn voorzien is het aanbevolen een schuilplaats-loopgracht te graven in de n hof op voldoende afstand van gebouwen om bij instorting er niet van bedreigd te worden.
4) Een publieke schuilplaats is opgericht in het centrum der gemeente, in de kelders der meisjesschool.

2019-07-17-verslag-veldwachter-VlezenbeekVerslag van de veldwachter in verband met de te nemen maatregelen tegen luchtaanvallen in Vlezenbeek, 22 februari 1941
Verslag van de publieke schuilplaats, ontruimingen der zolders, en de nodige blusschingsvoorwerpen.

Ik ben ter plaatse geweest, heb bestatigd dat onder de parochiezaal een kelder is van 5 x 7,5m sterk, opgemaakt en beschermd door twee stevige betonnen welfsels, en voorzien van eene venster langswaar de ingezetenen desnoods zouden kunnen ontsnappen. Ik heb nog bestatigd dat een lange breede gang in drie klassen ingelijks beschermend zijn door een sterken betonnen vloer.
Ik heb aan het schoolhoofd Vanderschueren Maurice het bevel overhandigd om de zolders van het schoolhuis en van de klassen te ontruimen en kuipen met water, zakjes zand, …. Breekijzer (?) en hamer aan te brengen.
Heb bestatigd dat boven de klassen de kiestoestellen zijn geborgen en moeilijk ergens anders kunnen bewaard worden. Ik heb ook mijnheer Pastoor verwittigd van den zolder te ontruimen.

Duitse bunker Groenenberg voor de Marinepeilabteilung Flandern


Tijdens de oorlog werd het kasteel door het Duitse leger ingericht als hoofdkwartier, een deel van de toegangswegen werd verhard en ten noordwesten van het kasteel werd een ruime, betonnen schuilkelder gebouwd, nu nog duidelijk zichtbaar in het reliëf van het huidige gazon op die plaats. Na de oorlog bleef het kasteel zwaar beschadigd achter en in de daaropvolgende periode werd het volledig leeggeplunderd: schouwen, trappen en lambriseringen zijn integraal verdwenen.

De bunker werd gebouwd in 1940 het begin van de Tweede Wereldoorlog maar bleef ongebruikt tot mei 1944. Toen raakte de spionagebunker in Zeebrugge zwaar beschadigd bij een geallieerd bombardement waardoor de Duitsers zich moesten terugtrekken in hun reservebunker. De bunker bestaat uit een tiental ruimten en is eigenlijk vrij groot. Er verbleven zeven officieren, twee beambten en 71 onderofficieren.
Deze bunker werd door de Duitse Kriegsmarine gebruikt om de oorlogsscheepvaart op de Noordzee te bespioneren en de codetaal die schepen gebruikten te decoderen. Vanuit deze spionagebunker werden alle gegevens rechtstreeks doorgestuurd naar Berlijn.

De bunker bestaat uit een tiental ruimten en is eigenlijk vrij groot.

Deze diashow vereist JavaScript.


Hendrik Vandewinkel, Agentschap Natuur en Bos: “Deze bunker stond vol zendapparatuur – van Amerikaanse makelij nota bene – en in het bos waren een viertal zendmasten opgetrokken. Ze waren tien meter hoog, en één ervan kon verplaatst worden. De eenheid moest onder de radar blijven en de bomen op het domein leverden de perfecte bescherming“.

Toch zat de schrik er bij de militairen goed in. In plaats van het luxueuze kasteel te betrekken, logeerden de officieren in de nabije boerderij. De overige leden van de eenheid kampeerden in wat vandaag Revalidatieziekenhuis Inkendaal is.

De Marinepeilabteilung Flandern bleef te Vlezenbeek bedrijvig tot in de tweede helft van augustus 1944. Wegens de geallieerde opmars naar Brussel (bevrijd op 3 september 1944) werd de basis overgebracht naar Groningen in Nederland.

B17.jpgAmerikaanse Boeing B-17 Flying Fortress stortte op 13 juli 1944 neer  in Lennik met brokstukken tot in Vlezenbeek .
Het vliegtuig was samen met zijn squadron pas in april aangekomen in Engeland in Nuthampstead in voorbereiding op de landing in Normandie.
Toen hun formatie opsteeg was het de bedoeling om voor de derde dag op rij een motorenfabriek in Munchen te bombarderen. Het vliegtuig kwam echter niet zo ver. Boven Brussel werden zij getroffen door Duits luchtafweer geschut. Het vliegtuig dat op een hoogte van 6000 meter vloog werd achteraan in de flank getroffen en brak in drie stukken. Het grootste stuk kwam neer aan statie Gaasbeek, een ander stuk meer naar Sint-Martens toe en het derde stuk in de buurt van Groenenberg in Vlezenbeek. Ook de 10 de bemanningsleden kwamen om (piloot, co-piloot, navigator, bommenrichter / neusschutter, boordwerktuigkundige / schutter van het torentje, radio-operator, 2 balschutterkanonnier, staartschutter).

2019-07-17-verslag-luchtongeval-VlezenbeekVerslag luchtongeval Vlezenbeek 1944
VJ De Cuyper, Overste Burgerlijke Passieve Luchtbescherming van Vlezenbeek:
verslag over een luchtongeval op dinsdag 22 augustus 1944 rond 23 uur.
3 bommen zijn gevallen en ontploft in open veld (twee op een lege akker en één in een aardappelveld). de bommen vielen in de wijk Groenenberg in Vlezenbeek tussen de Konijnen- en Groenstraat (op veld van Heer Dominique Menschaert).
Geen slachtoffers, minstens 4 woningen hebben gebroken ruiten.
Drie gaten zijn te bespeuren, die waarschijnlijk, niet ontplofte bommen bevatten. Het zijn diepe pijpen van omgeveer 35cm doorsnede en daar er losse aarde op gevallen is kan ik niet nagaan wat er inzit. Deze niet ontplofte bommen zijn gevallen op een drietal meter van de ontplofte bommen.
Op het ogenblik van het ongeval werd de gemeent overvlogen door Duitse en Geallieerde vliegers, en alles laat veronderstellen dat het hier gaat om een vliegtuigongeval.
Landbouwer Menschaert, op wiens akker de bommen gevallen zijn, verzoekt mij dringend U te willen vragen de opruimingsdienst van Kapitein Ladriere zo spoedig mogelijk ter plaatse te laten komen om de kwestie der niet ontplofte bommen te onderzoeken, daar hij zijn aardappelen moet rooien en zijn akker bewerken.

Opgemaakt 24 augustus 1944 nadat de diensten van het Arrondissement Brussel der Burgerlijke Passieve Luchtbescherming, door mij telefonisch verwittigd werden op 23 augustus 1944.”

Met dank aan archiefdienst Sint-Pieters-Leeuw en Agentschap voor Natuur en Bos voor hun medewerking.
Herlees ook de andere artikels in de reeks – 75 jaar bevrijding Sint-Pieters-Leeuw:
Deel 1: Moeder Stanislas – Zuster Overste van Sint-Antonius
Deel 2: Het gewone dagelijkse leven

Deel 3: Vlezenbeek in de Tweede Wereldoorlog
Deel 4: Propaganda via vluchtschriften – strooibiljetten
Deel 5: Op de vlucht tot in Normandië
Deel 6: Mei 1940 bominslag thv Mekingenweg
Deel 7: Opeising Leeuwse kerkklokken
Deel 8: V1 bom vernield pachthof van Bruintje in Rukkelingen


Heeft u zelf nog foto’s of verhalen over de Tweede Wereldoorlog in Sint-Pieters-Leeuw?
Mail dan naar info.vereniging@gmail.com  .