SINT-PIETERS-LEEUW: – Vrijdagnamiddag had de officiële opening plaats van de herdenkingshoek, inclusief het herdenkingsstandbeeld ‘Troost’, in de belevingstuin van het woonzorgcentrum Zilverlinde.
Veerle Seré, schepen van welzijn: “Onze publiek toegankelijk belevingstuin is doorheen de voorbije jaren een ontmoetingsplek geworden voor zowel de bewoners van het woonzorgcentrum, de bezoekers van het lokaal dienstencentrum en de buurt!
Vandaag staan we in deze belevingstuin op een bijzonder plekje, in de onmiddellijke omgeving van ons WZC. We huldigen een nieuw standbeeld van de hand van Bea Willems in dat op deze herdenkingsplek een plaatsje vond.
Het idee voor deze herdenkingsplek is gegroeid vanuit de impact van de COVID-periode in ons woonzorgcentrum. Velen van ons konden niet of slechts beperkt afscheid nemen in die periode en dragen dat gemis nog altijd mee. Jaarlijks organiseert het WZC wel een herdenkingsmoment voor de familie. Toch ervaarden we de nood om een permanent plekje te voorzien, specifiek voor het herdenken van voormalige bewoners. Het hele team van het WZC bouwt immers tijdens het verblijf van onze bewoners een warme relatie op -ook met de familie-, draagt zorg voor hen, deelt vreugde en verdriet. Zelfs al zijn ze niet meer onder ons, ze blijven deel van onze herinneringen.
Dit cirkelvormig perkje staat dan ook symbool voor de familie- en vriendenkring, voor de zorg en de vriendschap waarmee we onze bewoners omringden en waaruit onze dierbaren zijn weggevallen.”
Veerle Seré: “Moge deze herdenkingsplek een ontmoetingsplek voor iedereen worden waar men, alleen of samen, kan herdenken wie ze missen en troost kan vinden in verbondenheid met onze overledenen en de groene omgeving.”
Kunstwerk “Troost” van Bea Willems i.s.m. Marcel Janssens
Kunstenares,Bea Willems: “Wat ik voor mij zag was een plek waar mensen in alle rust kunnen mijmeren over hun geliefden de herinneringen laten voorbij komen van wie ze waren en het koesteren van de mooie momenten die ze hebben achtergelaten.
Waar verdriet en herinneringen elkaar raken…
Ook het kunnen delen met anderen maakt deel uit van een rouwproces.
Verbinden met elkaar is daarom zo belangrijk…
Mijn beeld kreeg de titel Troost, omdat het eerste waar ik aan denk bij verlies is het meest menselijke het getroost worden, een knuffel, het voelen van warme empathie en begrip.
doet mij denken aan een kindje dat een schaafwonde heeft opgelopen en in tranen uitbarst en de mama of papa er een kusje op geeft wat al de helft van de pijn weg neemt,…
Mijn wens is dan ook dat als mensen naar het beeld kijken er een beetje troost in zien, het kusje op de wonde,…“