SINT-PIETERS-LEEUW: – 100 jaar geleden, op 18 december, werd Noël Rogghe geboren in een huisje aan de Kortrijkse baan in Wevelgem.
Hij groeide er op, samen met zijn vijf zussen. Toen hij 14 jaar was, moest hij de school verlaten om te gaan werken in een textielfabriek. Noël was 15 jaar toen de tweede wereldoorlog begon. Hij zag hoe de Duitse vliegtuigen het vliegveld van Wevelgem bombardeerden. Op 18-19-jarige leeftijd moest hij voor de Duitse bezetter werken aan hun verdedigingslinies.
Om daaraan te ontsnappen trok hij in 1943 naar Frankrijk. In een dorpje in Normandië werkte hij op een boerderij. Hij maakte van dichtbij de landing en de opmars van de geallieerd’ troepen mee. Ondertussen was, iets meer dan 18 jaar na hem, zijn broer geboren waarvan hij peter werd. Na de oorlog koos Noël ervoor om bij de Britse Royal Navy matroos te worden (het Belgisch leger had toen nog geen eigen zeevloot). Daarna kon hij weer aan de slag in de textielfabrieken in Wevelgem. Op voorstel van zijn nonkel, begon hij later als rondreizende onderhoudstechnieker bij een Brusselse firma. Zijn ontmoeting met Maria Cottyn op Wevelgem-kermis was bepalend voor zijn verdere leven. Ze trouwden in Wevelgem op 4 juni 1949 en kwamen naar Brussel wonen, op een appartementje in Sint-Agatha-Berchem. In 1950 werd hun oudste zoon Marc geboren, in 1951 zoon Luc en in 1952— op kerstdagzoon Noël. In 1953 kreeg het gezin de kans om een, toen nieuwe, sociale huurwoning te betrekken in de Meibloemstraat in Sint-Pieters-Leeuw. In 1954 werd zoon Guido geboren, in 1956 zoon Hugo en in 1957 zoon Patrick.
In de jaren ’90 zette Noël zich onafgebroken in als vrijwilliger bij het OCMW voor het vervoeren van minder mobiele personen. En vanaf de opening van het Negenhof werd hij er een vaste barkeeper een taak die hij tot op vandaag met veel toewijding vervult. Hij onderhoudt nog steeds eigenhandig zijn woning en rijdt wekelijks met de auto naar de supermarkt of andere winkels om zijn boodschappen te doen.
Om in conditie te blijven maakt hij geregeld flinke wandelingen en klimt hij op zijn hometrainer. Noël blijft gepassioneerd door alles wat techniek en technisch is. Hij houdt — nog steeds — van de warme contacten met andere mensen en — zoals hij zelf zegt – hij “neemt het leven zoals het is”.