2020-10-26-LEWE_decongregatievanSint-AntoniusvanPaduaSINT-PIETERS-LEEUW: – Nieuwe publicatie in de reeks LEWE (jaargang 39 nr.3-4), Tijdschrift van de Werkgroep voorStreek- en Volkskunde: “De Congregatie van Sint-antonius van Padua te Sint-Pieters-Leeuw” van Jan De Backer en Kristien Van Hecke.

Toen tussen 2010 en 2013 het klooster te Leeuw stapsgewijs werd afgebroken, veranderde hiermee niet enkel de “skyline” van het dorp. Dit monumentale gebouw, zo centraal gelegen, was samen met de kerk zelf het ankerpunt van het centrum aan de Rink, van ver over de velden te zien. De ietwat ouderen onder ons voelden de ontstane leegte op deze plek niet louter fysiek aan, het was niet meer hetzelfde. Het nieuwe woonzorgcentrum is een pareltje, functioneel en schitterend – niemand die het betwist – maar nostalgie is een vreemd beestje…

Nochtans was dit gebouw vanuit geschiedkundig oogpunt eerder van voorbijgaande aard. Anderhalve eeuw oud, en dan nog na grote latere verbouwingen, het zou overdreven zijn te beweren dat het historisch met het dorp is vergroeid. De beheerders van Sint-Antonius schatten dit juist in en beseften dat het zijn tijd had gehad en dat “meegaan met de tijd” ook betekent durven veranderen, durven laten verdwijnen om iets beters te creëren. Het is dankzij deze invalshoek dat het klooster er ook ooit is gekomen.

Het heeft in de “moderne” tijd iets ontwapenend dat net een kloostergemeenschap en haar opvolgers ons de weg van vooruitgang toont. De beeldvorming is vaak anders. Heel wat inwoners zijn opgegroeid met kloosterzusters in hun leefwereld, zij kennen ook nog de laatste zusters in Leeuw. Toen deze voor het kloosterleven kozen, sloten ze zich niet op of zonderden ze zich niet af, zoals het nu wel vaak wordt aangevoeld. Neen, zij trokken naar het centrum van de zorg- en dienstverlening: daar waar kinderen onderwijs kregen, waar zieken verzorging ontvingen, waar hulpbehoevenden een eerste directe opvang vonden, waar ouderen hun oude dag konden doorbrengen, wanneer de familie hen niet kon opvangen.

Het verhaal van het klooster is zo het verhaal van een dorp, van haar noden en haar oplossingen, van een wereld van arm en rijk, van een wereld die de onze is. Het is verhaal van reljgieuze belevjng, niet enkel contemplatiel^ gebed en meditatie, maar ook in engagement en ^ betrokkenheid in het leven van elke dag. Dit kwam nog sterkst tot uiting tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen” in het klooster met risico voor eigen leven moedige acties van djepmenselijk verzet werden opgezet.

Zo is het met een mengeling van veel respect, van bewondering en toch ook met een vleugje weemoed, dat de Gemeentelijke Werkgroep voor Streek- en Volkskunde deze studie heeft verricht. Dit

Lewenummer mag tegelijk ook het klooster, zoals velen het altijd hebben gekend, laten verder leven. Het verhaal van het klooster te Leeuw wordt hierbij gebracht, aangevuld met mooie foto’s die ervoor zorgen dat ook “het oude klooster” voor altijd wat blijft voortbestaan.

Een jaarabonnement op Lewe kost €8 te storten op rekening BE26 0910 1163 0329
Meer info bij Gilbert Pické via heemkunde@sint-pieters-leeuw.be

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: