REGIO: – Inwoners van de Vlaamse Rand en Brussel kunnen bij de spoeddiensten van Brusselse ziekenhuizen vaak niet rekenen op zorg in het Nederlands. Er is nu eindelijk een federale regering die dit zwart op wit erkent en in het regeerakkoord heeft opgenomen dat dit moet veranderen. Intussen kunnen patiënten die geen Nederlandstalige hulpverlening kregen van Brusselse spoeddiensten of ziekenhuizen dat voortaan melden op het nieuwe meldpunt www.taalklachten.be.
Het gaat om een initiatief van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), het Vlaams Artsenverbond (VAV) en het Vlaams Komitee voor Brussel (VKB), met steun van minister van Vlaamse Rand Ben Weyts. Daar worden de klachten verzameld, waarna er desnoods juridische stappen gezet kunnen worden tegen ziekenhuizen die de taalwetgeving naast zich neer blijven leggen. “Nederlandstaligen uit de Vlaamse Rand en Brussel hebben recht op zorg in hun eigen taal, zeker in situaties waarin elke seconde telt. Dat is gewoon een mensenrecht”, zegt Weyts. “We hebben al genoeg geprobeerd om dit op de politieke agenda te zetten, maar dat valt telkens op een koude steen. Daarom veranderen we nu het geweer van schouder en kiezen we als het moet de juridische weg. Dat begint met klachten verzamelen”.
Inwoners van de Vlaamse Rand en de Brusselse Vlamingen zijn vaak aangewezen op spoedgevallendiensten, medische urgentiegroepen (MUG) en openbare ziekenhuizen in Brussel. Deze moeten wettelijk tweetalig werken. Dat is soms letterlijk van levensbelang: een zieke of gewonde burger moet zich in elke situatie kunnen uitdrukken in het Nederlands én het ziekenhuispersoneel moet hulpvragen snel en goed begrijpen. Heel wat inwoners van de Vlaamse Rand en Brusselse Vlamingen hebben al ondervonden dat het grote gevolgen kan hebben als je niet goed duidelijk kan maken wat er schort.
“Zowel de Vaste Commissie voor Taaltoezicht als de man in de straat ziet de kennis van het Nederlands in Brusselse zorginstellingen alleen achteruit gaan. Maar momenteel vindt slechts een beperkt aantal mensen de weg om een melding te maken, waardoor we slechts het topje van de ijsberg zien.
In afwachting van het verscherpte toezicht, kunnen patiënten en slachtoffers die in de Vlaamse Rand of in Brussel geen Nederlandstalige hulpverlening kregen van Brusselse spoeddiensten of ziekenhuizen dat voortaan melden op het nieuwe meldpunt www.taalklachten.be.”
Vlaams minister van Brussel Cieltje Van Achter werkt overigens aan een Totaalplan Nederlands waarin ook de taalvaardigheid in de zorgsector een plaats krijgt: “Nederlandstalige patiënten moeten altijd in het Nederlands terecht kunnen bij zorgverleners, ook in Brussel. Niemand mag in een kwetsbaar moment verloren lopen door een taalbarrière. Nederlandstaligen patiënten moeten de hulp krijgen waar ze recht op hebben, in hun eigen taal”.